فرهنگ گفتار جمالی ﴿۱۹﴾ ارتایی/سیمرغی/زنخدایی/خرمدینی ایرانی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

پدیده‌ی، روند، بن زمان، نوآوری و ابداع و ابتکار است. فرهنگ ایران زمان را پدیده‌ای مرکب یا سنتزی از دو پدیده‌ی زاییدن و روییدن می‌دانست، رویشی زایشی یا زایشی رویشی. مفهوم اصل، مفهومی بود که از سنتز تخم گیاه و حیوان و انسان پیدایش می‌یافت. بدینسان روند شدن، روند افزایش یابی خدایان و چهره‌یابی آنها در رویش درخت هستی بود. روند زمان، روند فنا و گذرا و نیستی، آنگونه که از الهیات زرتشتی آغاز و به ادیان نوری رسید نبود، بلکه همیشه نو شوی از پیدایش زندگی خدا یا اصل در چهره‌های گوناگونش ملموس و شناخته می‌شد. رفتار واکنشی، زدودن اصالت از خود است! زال زر در شاهنامه می‌گوید؛ مرا تا به گیتی درون زنده‌ام / همه تخم نیکی پراکنده‌ام

نظرها