
فرهنگ گفتار جمالی ﴿۲۲﴾ ارتایی/سیمرغی/زنخدایی/خرمدینی ایرانی
۲۲ فروردین ۱۴۰۰ · 28 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
تجربه زمان و تحول اندیشه زمان در هر جامعهای، یک تجربه بنیادی در اجتماع و سیاست و اقتصاد و دین و قضاوت است. زمان در فرهنگ نخستین ایران یک روند به هم پیوسته بود که در رویش درخت و گیاه، صورت به خود میگرفت، و شیوهی اندیشه دیگری نزد نیاکانمان این بود که جنبش ماه که کمریا مینامیدند، اینهمانی با زمان داشت، و درست درختی که در یک ماه سی شاخه درمیآورد، اینهمانی درخت با ماه را نشان میدهد، و ماه نه تنها زمان، بلکه تخمه همهی زندگان بود، درخت هم صورت زمان و کل هستی و خدایان بود. اشاره به فریب تعیین زمان کارزار اهورامزدا و اهریمن زرتشتی در بندهش! و چکیده آن روشني که میفریبد، خشمی را که چنین روشني را ایجاد کرده، از بین میبرد
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
