
فرهنگ گفتار جمالی ﴿۲۹﴾ ارتایی/سیمرغی/زنخدایی/خرمدینی ایرانی
۲۹ فروردین ۱۴۰۰ · 39 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
هستی انسان چیست؟ گسترش بن آفرینندهی هستیست که در گوهر هر انسانی هست و نامش ویستا اخو یا اخوست که سپس اهو یا اهورامزدا شده است، خوشهای بوده که کل دنیا از آن آفریده میشود و سپس در عرفان ایران به شکل کل در جز هست باقی ماند و یکی از نامهای سیمرغ بوده است. کامل شدن در فرهنگ نخستین ایران به معنای از نو تخم آفریننده شدن است، چراکه هیچ بینشی به انتها نمیرسد. گستاخی، گسترش بن نوآور انسان است. انسان هرچه به فراز میروید و خود را میگسترد و بلند میشود، به اصالتش که تخم نوآفرین شدن باشد نزدیکتر میشود. شوربختانه پیش از هر کتاب مقدسی، نخستین بار اهورامزدای زرتشتی در روشنایی بیکران قرار میگیرد! که پیشتر در فرهنگ اصیل ایران و فلسفه بنیادی نوشوی آن نبوده است
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
