فرهنگ گفتار جمالی ﴿۳۲﴾ ارتایی/سیمرغی/زنخدایی/خرمدینی ایرانی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ناهمخوانی دوزخ یا دُژاخو با گستاخی یا ویستااخو! دوزخ، روند بازداشتن پیدایش خدا یا اصل از انسان و گستاخی گستردن تخم خدا در انسان بوده‌ است. آنکه یقین و امید ما را از ما می‌گیرد، آنکه منکر غنای انسان می‌شود، از ما و در ما دوزخ می‌سازد. ولی چرا آنکه برای دیگران دوزخ می‌سازد، خودش دوزخ می‌شود؟ اینکه الله قادر به ساختن دوزخ است، چنین قدرتی بیان آنست که قادر به ساختن بهشت نیست، و چون او توانایی ساختن بهشت را ندارد، بهشت را نسیه و به فردا حواله می‌دهد، چونکه به نقد فقط می‌تواند زندگی انسان را تبدیل به دوزخ کند! گستاخی که اصل گسترش مایه زندگی که اخو باشد است، صمیمیت و اطمینان و بی ترسیست که خشم و قهر را از زندگی می‌زداید. فرّخ که اصل برگ و پر و بال درآوردن و روییدن و بالیدن اخوست، فرخندگی، خوشی، نیکی، کامیابی، ارجمندی، بزرگواری، خجستگی و پیروزیست. انسان که همان مردم و در اصل مرتخم باشد، تخم سیمرغ است

نظرها