فرهنگ گفتار جمالی ﴿۳۳﴾ ارتایی/سیمرغی/زنخدایی/خرمدینی ایرانی
۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ · 45 دقیقه
شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
شاخصه الله قهر است و اگر دقت شود، همه‌ی صفات دیگرش مشتقات همین قاهر بودنش است. قهر بر ضد اصالت انسان در گیتی است. قهر بر ضد صلح و آشتی است. قهر یعنی تعظیم و سجده و خوار و ذلیل کردن خود در برابر الله. قهر در عربی، آتش گرفتن گوشت و روان شدن آب گوشت در اثر کباب کردن آن است! ولی شاخصه ارتای خوشه یا سیمرغ بزرگترین خدای ایران، بی خشم و خشم ناپذیرا بودن است. ایرانی خودمانی بودن با خدا را دلیل خودمانی بودن با همه می‌دانست. در این راستا مولوی برای خدایش می‌سراید؛ تو کجایی تا شوم من چاکرت / چارقت دوزم کنم شانه سرت / جامه ات شویم شپشهایت کشم / شیر پیشت آورم ای محتشم / دستکت بوسم بمالم پایکت / وقت خواب آید بروبم جایکت
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.