

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
ما همیشه فکر میکردیم پول اختراع شد تا جای گوسفند و گندم را در مبادله پایاپای بگیرد؛ اما این یکی از بزرگترین تحریفهای تاریخ اقتصاد است. پول هرگز یک «کالای فیزیکی» نبود؛ پول از همان خشتهای گلی معابد بابل و سومر، یک «ایده انتزاعی» و یک «دفترچه بدهی» بود. اما چطور این مفهوم انتزاعی آرامآرام جای خدا نشست؟ در اپیزود بیستوششم فینسوف، به تبارشناسی پدیدهای میپردازیم که هر روز ساعتهای عمرمان را پای آن قربانی میکنیم: الهیاتِ بدهی: چرا در زبانهای باستانی و الهیات مسیحی، واژه «بدهی» مترادف با «گناه» است؟ ماجرای حسابوکتاب اخلاقی، خون مسیح برای صاف کردن ترازنامه هستی، و ریشههای خشونتآمیز اخلاق به روایت نیچه. پول به مثابه خدای حسود: چطور پول تمام کیفیتهای متکثر جهان—از هنر و شرافت تا خاک و عمر—را به یک کمیت بیروح تبدیل کرد و انسان مدرن را به بیحسی روانی رساند؟ تسخیر زمان: پول چگونه توانست آینده ما را پیشخور کند و روزهای زیسته ما را یکدست و بیرنگ بخرد؟ کلیسای سرمایه و فرقه بیپایان: بازخوانی نقد درخشان والتر بنیامین از سرمایهداری به مثابه دینی که گناه میآفریند اما راهی برای کفاره و بخشش باقی نمیگذارد. فراتر از توهم اصلاح: چرا جایگزین کردن ریال با دلار صرفاً تغییر ارباب است و ساختار پولی جدید و محلی چگونه میتواند زمانِ دزدیدهشده ما را پس بگیرد؟ این اپیزود مرثیهای برای تورم نیست؛ دعوتی است برای فهم بنیادی ماشینی که دهههاست زمان زیستهی ما را به یغما میبرد. 🎧 بشنوید و اگر دیدگاه متفاوتی دارید، حتماً برام بنویسید. #فینسوف #احمد_سبحانی #فلسفه_پول #مارکس #زیمل #والتر_بنیامین #دیوید_گریبر #تورم #اقتصاد_سیاسی #زمان
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





