

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
چه کسی تعیین میکند چه چیزی زیباست؟ اگر هر روایتی برای جا افتادن به عنصر زیباییشناختی نیاز دارد، پس کسانی که ابزار تولید را در دست دارند ناگزیر تعریف ما از هنر را هم میسازند. در اپیزود بیستوهشتم فینسوف از دربار مدیچیها و نقاشی هلندی تا نمایشگاه هنر منحط نازیها و نقش سازمان سیا در رواج اکسپرسیونیسم انتزاعی را مرور میکنیم. میخواهیم ببینیم فرادستان در هر دوره چطور زیبایی را به نفع روایت خودشان مصادره کردهاند و چه ربطی دارد به تغییر شیوهی تولید. بعد سراغ «هاله» در اندیشهی والتر بنیامین و حرف مشهور آدورنو دربارهی شعر پس از آشویتس میرویم و میپرسیم: وقتی هر اثر زیبایی سرانجام جذب بازار میشود، هنرمند چه راهی دارد؟ آیا زشتی آخرین پناه صداقت است؟ از گرنیکای پیکاسو و شعر نیما تا دوشان و بنکسی، به این میرسیم که حتی زشتی هم میتواند مصادره شود. و اینکه چرا باید به هنرِ «زشت» دقیقتر نگاه کرد، چون شاید نطفهی انقلابی بعدی همانجاست. #فینسوف #احمد_سبحانی #هنر #زیبایی_شناسی #والتر_بنیامین #آدورنو #اقتصاد_سیاسی
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





