پادگرد
کاور تنهایی- هوشنگ ابتهاج
دکلمه های ناب

تنهایی- هوشنگ ابتهاج

۱۱ آبان ۱۳۹۹ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

خانه دلتنگ غروبی خفه بود ‎مثل امروز که تنگ است دلم ‎پدرم گفت چراغ ‎و شب از شب پر شد ‎من به خود گفتم: یک روز گذشت ‎مادرم آه کشید ‎زود برخواهد گشت ‎ابری آهسته به چشمم لغزید ‎و سپس خوابم برد ‎که گمان داشت که هست این همه درد؟ ‎در کمین دل آن کودک خرد ‎آری آن روز چو میرفت کسی ‎داشتم آمدنش را باور ‎من نمیدانستم ‎معنی هرگز را ‎تو چرا بازنگشتی دیگر؟ ‎آه ای واژه ی شوم ‎خو نکرده ست دلم با تو هنوز ‎من، پس از، اینهمه سال ‎چشم دارم در راه ‎که بیایند عزیزانم ‎آه

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.