
شهریار | شهریاری که من شناختهام | شعری برای همسرش
۹ اسفند ۱۴۰۳ · 3 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
▨ نام شعر: شهریاری که من شناختهام ▨ شاعر: استاد شهریار ▨ با صدای: استاد شهریار ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ کبک ِ من، آن فرشتهی زیبا وه خدایا چه نفس پاکی بود به بدی هرگز اعتقاد نداشت همهی مردمان دنیا را خوب میدید و خوب میدانست در جهانی که او به سر میبُرد -آن جهان ِصفای ِباطن ِاو- راستی هم بدی وجود نداشت هر کسی در درون خود زندهست ▨ دیگرم عمر نوح اگر بخشند ور دهندم دوباره عشق و شباب اگرم حوری از بهشت آرند وانگهم ثروت ِجهان بدهند شهریاری که من شناحتهام شوهری بیوفا نخواهد بود همسر دیگری نخواهد داشت ▨ سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
