پادگرد
کاور #86 - گدایی که دو کوری داشت
داستان های مثنوی

#86 - گدایی که دو کوری داشت

۱۸ آذر ۱۴۰۱ · 29 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

بود کوری کو همی‌گفت الامان من دو کوری دارم ای اهل زمان | پس دوباره رحمتم آرید هان چون دو کوری دارم و من در میان | گفت یک کوریت می‌بینیم ما آن دگر کوری چه باشد وا نما | گفت زشت‌آوازم و ناخوش نوا زشت‌آوازی و کوری شد دوتا | بانگ زشتم مایهٔ غم می‌شود مهر خلق از بانگ من کم می‌شود | زشت آوازم بهر جا که رود مایهٔ خشم و غم و کین می‌شود 📻 📻 📻 این برنامه‌ای است از رادیو بامداد تمامی قسمت‌های این مجموعه را می‌توانید در وبسایت رادیو بامداد بشنوید www.RadioBamdad.com

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.