پادگرد
کاور قله مهربانی
داع

قله مهربانی

۱۵ آبان ۱۴۰۴ · 7 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

بسم الله الرحمن الرحیم دوباره در فکر فرو رفتم… چطور واژه‌ها را بفریبم؟ کاش کسی به دادم می‌رسید؛ واژه‌ها خیلی از من زرنگ‌ترند. اما من چه کنم با حرف‌های ناگفته‌ای که گلوی قلمم را در چنگ می‌فشارند و نفس را در فراق نوشتن از تو بند آورده‌اند؟ این بار آن‌قدر آهسته می‌نویسم که واژه‌هایم هرگز خاص تو نشوند، شاید در پایان بتوانم حرف دل را روی ورق بیاورم. مادرم مهربان است — اما نه مثل همه مادرها. از دریای مهربانی‌اش موجی برخاست، و یک قطره از آن همه مهربانی روی زمین افتاد و هزاران ذره شد. آن یک ذره بر دلِ مادرانِ شما پاشید و آنها را مهربان کرد. مهربانیِ همه مادرانِ شما اگر دریا باشد – که هست – یک قطره از مهربانیِ مادرِ من نیست. اگر مهربانیِ مادرانِ شما همه زمین باشد، این زمین روستایی کوچک در دلِ دنیای مهربانیِ مادر من است. اگر مهربانیِ مادرانِ شما دنیا باشد، همه دنیا ستاره‌ای در کهکشان مهربانی مادر من است.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.