غزلنوشته
از کودکی حساس بودن روی تن صدای آدم ها، روی چروکای بغل چشم هاشون، انقباض و انبساط ماهیچه های صورتشون، واکنش هاشون، شفافیت و کدری چشم هاشون، تک تک حرکات و رفتارهاشون توی موقعیت های متفاوت و متنوع باعث میشه قصه بسازی بنویسی از جنس حقیقت و و واقعیت دنیای خودت من قصه آدم هارو بیان می کنم همانطور که هست همانطور که هستیم
