سلمان حیدری

تهران؛ پشت استکان داغ

بر روی سینه ی فراخ کلمات زاییده میشوم .... و بر روی ستون فقرات صدا میرانده خواهم شد... جهان آبستن جملات بی خبر است .. مرا بشنو .... چنان آوای زایش کلمه ای پشت حنجره