استراتژی مدیرعامل الوقسطی برای زنده نگه داشتن کسب وکار خود در جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل
با پایان یافتن درگیری نظامی میان ایران و اسرائیل در تیرماه ۱۴۰۴، بسیاری از کسب‌وکارهای آنلاین با اختلال در فرآیندهای عملیاتی، کاهش تقاضا و موجی از نااطمینانی مواجه شدند. یکی از این کسب‌وکارها، « الوقسطی » بود؛ پلتفرمی فعال در حوزه فروش اقساطی کالا که عملکرد آن به‌شدت متکی بر پایداری زیرساخت‌های دیجیتال و اعتماد بازار است. برای بررسی واکنش این شرکت به بحران، تصمیمات مدیریت ارشد و چالش‌های پیش‌رو، به دفتر مرکزی الوقسطی رفتیم و با احسان کیانی، مدیرعامل این مجموعه، درباره نحوه مواجهه با جنگ، ریسک‌ها، منابع انسانی و استراتژی‌های پس از بحران گفت‌وگو کردیم. آغاز بحران مصاحبه‌گر: در اواخر خرداد ۱۴۰۴ و با آغاز جنگ ایران و اسرائیل، بسیاری از کسب‌وکارها دچار اختلال شدند. واکنش اولیه شما چه بود و چه مسائلی در اولویت قرار گرفت؟ کیانی: این جنگ، اکوسیستم اقتصاد دیجیتال را با شوکی شدید مواجه ساخت. ما در الوقسطی، به‌عنوان پلتفرمی فعال در تأمین و فروش اقساطی کالا، با بحرانی کم‌سابقه روبه‌رو شدیم؛ هم در بُعد عملیاتی و هم از منظر انسانی، روانی و استراتژیک. درک ما این بود که پاسخ اولیه هر سازمان، بازتابی از ارزش‌ها و رویکردهای بنیادین آن است. واکنش اولیه مصاحبه‌گر: نخستین اقدامات عملیاتی شما چه بود؟ کیانی: نخستین گام، پذیرش واقعیت بود. ما به صراحت با شرایط بحرانی روبه‌رو شدیم. در گام‌های بعدی: تمام فعالیت‌های روابط عمومی و تبلیغات متوقف شد؛ زیرا بازاریابی در میانه یک شوک روانی گسترده، بی‌معنا بود. تمرکز از «فروش» به «حفظ انسجام تیم» تغییر یافت. ساختار تصمیم‌سازی چابک‌تر شد و «تیم مدیریت بحران» با اختیارات بیشتر شکل گرفت. منابع انسانی؛ اولویت راهبردی الوقسطی مصاحبه‌گر: در شرایطی که بسیاری از شرکت‌ها به تعدیل نیرو روی آوردند، رویکرد الوقسطی به منابع انسانی چگونه بود؟ کیانی: از منظر ما، منابع انسانی صرفاً ابزار اجرا نیستند، بلکه ستون فقرات پایداری سازمان هستند. بنابراین تصمیمات ما از ابتدا با تمرکز بر حفظ انسجام تیم اتخاذ شد. زمان کاری به نصف کاهش یافت و حضور به‌صورت شیفتی تعریف شد. مرخصی با حقوق در روزهای عدم حضور برقرار ماند. به‌جای تعدیل نیرو، تمرکز بر حفظ انگیزه، حس تعلق و اعتماد متقابل بود. گرچه در این دوره برخی پاداش‌ها و مزایای مالی کاهش یافت، اما با مشارکت و همدلی میان کارکنان و مدیریت، توانستیم این مسیر را بدون آسیب در بعد منابع انسانی طی کنیم.