مَژید

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

توی یکی از پَرت‌ترین و پریشان‌ترین کوچه‌های تهِ خیابانِ نوّاب خانه گرفته بود. خانه‌ از همان روزِ اوّل شده بود پناهگاهِ هر آواره‌ای که از آبادی‌مان پرت می‌شد به تهران. عصرِ پنج‌شنبه‌ها از کوی دانشگاه پیاده راه می‌افتادم و سرِ‌شب می‌رسیدم به ساختمانِ دودگرفته‌ی بن‌بستِ سی‌و‌چهارم. در را که باز می‌کرد، چشم‌هایش از خوشحالی دو‌تیله‌ی سیاهِ برّاق بود. پ.ن:عکاس کاور داستان ابراهیم سلیمی کوچی

نظرها