پادگرد
کاور 13_ زنِ آینده( تورا به خدا در را به رویم باز کن)
بوبَن خوانی ( خوانش نوشته های بوبَن

13_ زنِ آینده( تورا به خدا در را به رویم باز کن)

۱۰ آذر ۱۴۰۴ · 18 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در این بخش از کتاب «زن دیوانه» که با نثر دقیق و روانش، روابط انسانی و سایه‌های روانی شخصیت‌ها را می‌کاود, نویسنده از زاویۀ دیدی عاطفی–روانشناختی، تیپ شخصیتی لیز را توضیح می‌دهد؛ کسی که «حضورش سبک‌بال» است و در عین حال حامی اما بدون وابسته‌سازی. ۱. دوگانگی «قدرت» و «ظرافت» در جمله‌ی «قدرت و ظرافت… برخی اشخاص همیشه نیاز دارند به دیگران کمک کنند» نویسنده به یک الگوی روانی تکرارشونده اشاره می‌کند:افرادی که کمک کردن برای‌شان نیاز درونی است، نه فقط یک رفتار بیرونی. این کمک‌کردن برای آن‌ها نشانهٔ ارزشمندی یا تثبیت نقش خود است. اما در مورد لیز نویسنده بلافاصله این برداشت را خنثی می‌کند و می‌گوید «این‌طور نیست، اصلاً این‌طور نیست». این یعنی: لیز از روی ضعف یا نیاز به تأیید کمک نمی‌کند؛ بلکه از آرامشِ درونی می‌جوشد. ۲. «آرامش بدون توقع» متن می‌گوید:«حالت درونی‌اش به دیگران کمک می‌کند… با تمام وجود، همه‌جا با بکر و دست‌نخورده است.»این تصویر، لیز را به کسی تبدیل می‌کند که حضورش آرام‌کننده‌ست، نه رفتارهایش. او توقع ندارد، منت نمی‌گذارد، و کمک کردنش محصول وجود اوست، نه تصمیم او. این همان چیزی است که در روانشناسی به آن «شفا از طریق بودن» گفته می‌شود. ۳. صداقت بی‌تظاهر و شیوۀ گفتن حقیقت نویسنده بارها تأکید می‌کند که لیز حقیقت را «صاف و ساده» می‌گوید، بدون حالت خاص، بدون لحن عاطفی. اما چرا این مهم است؟ چون: برخی افراد حقیقت را می‌گویند برای اینکه تأثیری بگذارند برخی برای اینکه دیده شوند برخی برای اینکه خودشان را ثابت کننداما لیز حقیقت را چون حقیقت است می‌گوید بدون نیاز به نمایش، بدون کنترل‌گری. این امر او را قابل اعتماد و در عین حال غیرقابل تقلید می‌کند. ۴_ تأثیر تأخیری شخصیت او در پایان می‌گوید: «دیگران این حقیقت را بعدها می‌فهمند… مدت‌ها بعد متوجه می‌شوند که کسی با آن‌ها حقیقت را گفته.» این جمله اشاره دارد به تأثیر دیرهنگام شخصیت‌های سالم، عمیق و راستگو.افرادی که در لحظه شاید ساده و معمولی به نظر برسند، اما با گذر زمان می‌فهمی: چقدر بی‌ریا بودند چقدر حضورشان امنیت می‌ساخت این نوع شخصیت‌ها معمولاً کم‌یاب، ولی ماندگارند. ترانه پایانی : "الهی" باصدای قمیشی

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.