We Become What We Behold | ما همانی می‌شویم که می‌بینیم: چرخه جنون در رسانه

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

We Become What We Behold بازی We Become What We Behold (ما همان چیزی می‌شویم که به آن می‌نگریم) یک شاهکار کوتاه، مستقل و تفکربرانگیز از Nicky Case است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این بازی با ظاهر کاریکاتوری و ساده‌اش، یکی از عمیق‌ترین و تلخ‌ترین نقدها را به چرخه خبررسانی، رسانه‌های مدرن و رسانه‌های اجتماعی ارائه می‌دهد. بازی هیچ دیالوگ یا متنی به معنای سنتی ندارد؛ داستان کاملاً از طریق رفتار مردم و قاب دوربین شما روایت می‌شود. شما کنترل کادر یک دوربین عکاسی را بر عهده دارید که روی جمعیتی از «دایره‌ها» و «مربع‌ها» قرار گرفته است؛ مردمی که در ابتدا به آرامی و در صلح و صفا در کنار هم زندگی می‌کنند، قدم می‌زنند، عشق می‌ورزند یا کلاه‌های عجیب می‌گذارند. اما رسانه (تلویزیونی که در وسط صفحه قرار دارد) فقط به دنبال چیزهای «خبرساز» است. وقتی شما از یک اتفاق ساده عکاسی می‌کنید، هیچ‌کس توجهی نمی‌کند؛ اما به محض اینکه از یک ناهنجاری، یک سوءتفاهم کوچک یا یک خشم آنی عکس می‌گیرید، تلویزیون آن را با یک هشتگ جنجالی و تحریک‌آمیز پخش می‌کند. مراحل فروپاشی یک جامعه (آناتومی بازی): روند بازی نشان می‌دهد که رسانه چگونه قدم به قدم افکار عمومی را مسموم می‌کند. - جلب توجه با عصبانیت یک دایره سر یک مربع داد می‌زند. شما عکس می‌گیرید. خبر پخش می‌شود: #همه_مربع‌ها_خشمگینند. - شکل‌گیری ترس و بدبینی مربع‌ها احساس تهدید می‌کنند و دایره‌ها با ترس به آن‌ها نگاه می‌کنند. جامعه به دو قطبی تبدیل می‌شود. - افتادن در دام افراطی‌گری رفتارهای عادی دیگر خریدار ندارند. شما مجبورید فقط از خشمگین‌ترین، نفرت‌انگیزترین و افراطی‌ترین لحظات عکس بگیرید تا بیننده جذب کنید. - فاجعه نهایی رسانه آن‌قدر ترس و نفرت را ضریب می‌دهد تا در نهایت، همان جامعه‌ی آرام به یک کشتار و حمام خون دیوانه‌وار تبدیل می‌شود. پیام بازی شفاف و بی‌رحمانه است: «ما اول رسانه‌هایمان را می‌سازیم، و سپس رسانه‌ها ما را می‌سازند.»

نظرها