دیوان حافظ 219- در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بودتا ابد جام مرادش همدم جانی بودمن همان ساعت که از می خواستم شد توبه کارگفتم این شاخ ار دهد باری پشیمانی بودخود گرفتم کافکنم سجاده چون سوسن به دوشهمچو گل بر خرقه رنگ می مسلمانی بودبی چراغ جام در خلوت نمی‌یارم نشستزان که کنج اهل دل باید که نورانی بودهمت عالی طلب جام مرصع گو مباشرند را آب عنب یاقوت رمانی بودگر چه بی‌سامان نماید کار ما سهلش مبینکاندر این کشور گدایی رشک سلطانی بودنیک نامی خواهی ای دل با بدان صحبت مدارخودپسندی جان من برهان نادانی بودمجلس انس و بهار و بحث شعر اندر میاننستدن جام می از جانان گران جانی بوددی عزیزی گفت حافظ می‌خورد پنهان شرابای عزیز من نه عیب آن به که پنهانی بودحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها