پادگرد
کاور دیوان حافظ 252- گر بود عمر به میخانه رسم بار
بهاریه

دیوان حافظ 252- گر بود عمر به میخانه رسم بار

۱۳ مهر ۱۴۰۰ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

گر بود عمر به میخانه رسم بار دگربجز از خدمت رندان نکنم کار دگرخرم آن روز که با دیده گریان برومتا زنم آب در میکده یک بار دگرمعرفت نیست در این قوم خدا را سببیتا برم گوهر خود را به خریدار دگریار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناختحاش لله که روم من ز پی یار دگرگر مساعد شودم دایره چرخ کبودهم به دست آورمش باز به پرگار دگرعافیت می‌طلبد خاطرم ار بگذارندغمزه شوخش و آن طرهٔ طرار دگرراز سربسته ما بین که به دستان گفتندهر زمان با دف و نی بر سر بازار دگرهر دم از درد بنالم که فلک هر ساعتکندم قصد دل ریش به آزار دگربازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاستغرقه گشتند در این بادیه بسیار دگرحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.