دیوان حافظ 271- دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرسکه چنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مپرسکس به امید وفا ترک دل و دین مکنادکه چنانم من از این کرده پشیمان که مپرسبه یکی جرعه که آزار کسش در پی نیستزحمتی می‌کشم از مردم نادان که مپرسزاهد از ما به سلامت بگذر کاین می لعلدل و دین می‌برد از دست بدان سان که مپرسگفت‌وگوهاست در این راه که جان بگدازدهر کسی عربده‌ای این که مبین آن که مپرسپارسایی و سلامت هوسم بود ولیشیوه‌ای می‌کند آن نرگس فتان که مپرسگفتم از گوی فلک صورت حالی پرسمگفت آن می‌کشم اندر خم چوگان که مپرسگفتمش زلف به خون که شکستی گفتاحافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرسحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها