دیوان حافظ 287- مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهشلیکنش مهر و وفا نیست خدایا بدهشدلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزیبکشد زارم و در شرع نباشد گنهشمن همان به که از او نیک نگه دارم دلکه بد و نیک ندیده‌ست و ندارد نگهشبوی شیر از لب همچون شکرش می‌آیدگر چه خون می‌چکد از شیوه چشم سیهشچارده ساله بتی چابک شیرین دارمکه به جان حلقه به گوش است مه چاردهشاز پی آن گل نورسته دل ما یا ربخود کجا شد که ندیدیم در این چند گهشیار دلدار من ار قلب بدین سان شکندببرد زود به جانداری خود پادشهشجان به شکرانه کنم صرف گر آن دانه درصدف سینه حافظ بود آرامگهشحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها