پادگرد
کاور دیوان حافظ 298- مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق
بهاریه

دیوان حافظ 298- مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق

۱۳ مهر ۱۴۰۰ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیقگرت مدام میسر شود زهی توفیقجهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ استهزار بار من این نکته کرده‌ام تحقیقدریغ و درد که تا این زمان ندانستمکه کیمیای سعادت رفیق بود رفیقبه مأمنی رو و فرصت شمر غنیمت وقتکه در کمینگه عمرند قاطعان طریقبیا که توبه ز لعل نگار و خنده جامحکایتیست که عقلش نمی‌کند تصدیقاگر چه موی میانت به چون منی نرسدخوش است خاطرم از فکر این خیال دقیقحلاوتی که تو را در چه زنخدان استبه کنه آن نرسد صد هزار فکر عمیقاگر به رنگ عقیقی شد اشک من چه عجبکه مهر خاتم لعل تو هست همچو عقیقبه خنده گفت که حافظ غلام طبع توامببین که تا به چه حدم همی‌کند تحمیقحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.