دیوان حافظ 321- هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدمهر گه که یاد روی تو کردم جوان شدمشکر خدا که هر چه طلب کردم از خدابر منتهای همت خود کامران شدمای گلبن جوان بر دولت بخور که مندر سایه تو بلبل باغ جهان شدماول ز تحت و فوق وجودم خبر نبوددر مکتب غم تو چنین نکته دان شدمقسمت حوالتم به خرابات می‌کندهر چند کاین چنین شدم و آن چنان شدمآن روز بر دلم در معنی گشوده شدکز ساکنان درگه پیر مغان شدمدر شاهراه دولت سرمد به تخت بختبا جام می به کام دل دوستان شدماز آن زمان که فتنه چشمت به من رسیدایمن ز شر فتنه آخرزمان شدممن پیر سال و ماه نیم یار بی‌وفاستبر من چو عمر می‌گذرد پیر از آن شدمدوشم نوید داد عنایت که حافظابازآ که من به عفو گناهت ضمان شدمحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها