دیوان حافظ 447- صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داریبه یادگار بمانی که بوی او داریدلم که گوهر اسرار حسن و عشق در اوستتوان به دست تو دادن گرش نکو داریدر آن شمایل مطبوع هیچ نتوان گفتجز این قدر که رقیبان تندخو دارینوای بلبلت ای گل کجا پسند افتدکه گوش و هوش به مرغان هرزه گو داریبه جرعه تو سرم مست گشت نوشت بادخود از کدام خم است این که در سبو داریبه سرکشی خود ای سرو جویبار منازکه گر بدو رسی از شرم سر فروداریدم از ممالک خوبی چو آفتاب زدنتو را رسد که غلامان ماه رو داریقبای حسن فروشی تو را برازد و بسکه همچو گل همه آیین رنگ و بو داریز کنج صومعه حافظ مجوی گوهر عشققدم برون نه اگر میل جست و جو داریحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها