دیوان حافظ 449- ای که در کوی خرابات مقامی داری

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ای که در کوی خرابات مقامی داریجم وقت خودی ار دست به جامی داریای که با زلف و رخ یار گذاری شب و روزفرصتت باد که خوش صبحی و شامی داریای صبا سوختگان بر سر ره منتظرندگر از آن یار سفرکرده پیامی داریخال سرسبز تو خوش دانه عیشیست ولیبر کنار چمنش وه که چه دامی داریبوی جان از لب خندان قدح می‌شنومبشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داریچون به هنگام وفا هیچ ثباتیت نبودمی‌کنم شکر که بر جور دوامی دارینام نیک ار طلبد از تو غریبی چه شودتویی امروز در این شهر که نامی داریبس دعای سحرت مونس جان خواهد بودتو که چون حافظ شبخیز غلامی داریحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها