دیوان حافظ 456- عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسیای پسر جام می‌ام ده که به پیری برسیچه شکرهاست در این شهر که قانع شده‌اندشاهبازان طریقت به مقام مگسیدوش در خیل غلامان درش می‌رفتمگفت ای عاشق بیچاره تو باری چه کسیبا دل خون شده چون نافه خوشش باید بودهر که مشهور جهان گشت به مشکین نفسیلمع البرق من الطور و آنست بهفلعلی لک آت بشهاب قبسکاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیشوه که بس بی‌خبر از غلغل چندین جرسیبال بگشا و صفیر از شجر طوبی زنحیف باشد چو تو مرغی که اسیر قفسیتا چو مجمر نفسی دامن جانان گیرمجان نهادیم بر آتش ز پی خوش نفسیچند پوید به هوای تو ز هر سو حافظیسر الله طریقا بک یا ملتمسیحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها