بوستان سعدی - 083 - باب چهارم - سگی پای صحرا نشینی گزید

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

سگی پای صحرا نشینی گزیدبه خشمی که زهرش ز دندان چکیدشب از درد بیچاره خوابش نبردبه خیل اندرش دختری بود خردپدر را جفا کرد و تندی نمودکه آخر تو را نیز دندان نبود؟پس از گریه مرد پراگنده روزبخندید کای مامک دلفروزمرا گر چه هم سلطنت بود و بیشدریغ آمدم کام و دندان خویشمحال است اگر تیغ بر سر خورمکه دندان به پای سگ اندر برمتوان کرد با ناکسان بدرگیولیکن نیاید ز مردم سگیسعدی, بوستان, باب چهارم در تواضعسعدی

نظرها