پادگرد
کاور بوستان سعدی - 133 - باب هفتم - یکی ناسزا گفت در وقت جنگ
بهاریه

بوستان سعدی - 133 - باب هفتم - یکی ناسزا گفت در وقت جنگ

۷ آبان ۱۴۰۰ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

یکی ناسزا گفت در وقت جنگگریبان دریدند وی را به چنگقفا خورده گریان وعریان نشستجهاندیده‌ای گفتش ای خودپرستچو غنچه گرت بسته بودی دهندریده ندیدی چو گل پیرهنسراسیمه گوید سخن بر گزافچو طنبور بی مغز بسیار لافنبینی که آتش زبان است و بسبه آبی توان کشتنش در نفس؟اگر هست مرد از هنر بهره‌ورهنر خود بگوید نه صاحب هنراگر مشک خالص نداری مگویورت هست خود فاش گردد به بویبه سوگند گفتن که زر مغربی استچه حاجت؟ محک خود بگوید که چیستسعدی, بوستان, باب هفتم در عالم تربیتسعدی

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.