بوستان سعدی - 154 - باب هفتم - یکی صورتی دید صاحب جمال

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

یکی صورتی دید صاحب جمالبگردیدش از شورش عشق حالبرانداخت بیچاره چندان عرقکه شبنم بر اردیبهشتی ورقگذر کرد بقراط بر وی سواربپرسید کاین را چه افتاد کار؟کسی گفتش این عابدی پارساستکه هرگز خطائی ز دستش نخاسترود روز و شب در بیابان و کوهز صحبت گریزان، ز مردم ستوهربوده‌ست خاطر فریبی دلشفرو رفته پای نظر در گلشچو آید ز خلقش ملامت به گوشبگرید که چند از ملامت؟ خموشمگوی اربنالم که معذور نیستکه فریادم از علتی دور نیستنه این نقش دل می‌رباید ز دستدل آن می‌رباید که این نقش بستشنید این سخن مرد کار آزمایکهنسال پروردهٔ پخته رایبگفت ارچه صیت نکویی رودنه با هر کسی هرچه گویی رودنگارنده را خو همین نقش بودکه شوریده را دل بیغما ربود؟چرا طفل یک روزه هوشش نبرد؟که در صنع دیدن چه بالغ چه خردمحقق همان بیند اندر ابلکه در خوبرویان چین و چگلنقابی است هر سطر من زین کتیبفرو هشته بر عارضی دل فریبمعانی است در زیر حرف سیاهچو در پرده معشوق و در میغ ماهدر اوقات سعدی نگنجد ملالکه دارد پس پرده چندین جمالمرا کاین سخنهاست مجلس فروزجو آتش در او روشنایی و سوزنرنجم ز خصمان اگر برتپندکز این آتش پارسی در تبندسعدی, بوستان, باب هفتم در عالم تربیتسعدی

نظرها