نبرد واژگان در تدوین قانون اساسی؛ علل کاربرد الفاظ ذووجهین و عبارات محتمل‌الضدین

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

نام نویسنده: سیدناصر سلطانی نام مجله : فصلنامه تحقیقات حقوقی دوره ـ شماره: دوره 26، شماره 102، مرداد 1402 گوینده : لیلا بلالی چکیده: اگرچه قانون‌گذاران می‌کوشند تا در وهله نخست قانونِ روشن و بدون ابهام تدوین کنند، اما در مواردی ناگزیر می‌شوند که الفاظ و عبارات ذووجهین به کار ببرند. علل بهره‌بردن از چنین کلمات دوپهلویی متفاوت است. در این مقاله، این موضوع را در قوانین اساسی ایران ـ پیش از انقلاب مشروطه تاکنون ـ بررسی کرده و نمونه‌هایی از آن را آورده‌ایم. در هریک از مصادیق، به‌تفکیک، موجبات ورود چنین ابهام و اجمالی در قانون اساسی، بررسی و انگیزه‌های آن واکاوی شده است. یکی از جهات استفاده از چنین الفاظی، فقدان توافق گروه‌های حاضر برای سودبردن از واژگان شفاف و روشن است؛ بدین‌معنا که در سطح سیاسی و اجتماعی، بحث‌ها به نتیجه مشخصی نرسیده و اتفاق‌نظری درباره مسائل اختلافی به دست نیامده است. به همین سبب، ابهامِ سطح اجتماعی ـ سیاسی به سطح حقوقی نشت کرده و بر متون قانونی تأثیر می‌گذارد.

نظرها