

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
انگار کار شعر همین است که دست تو را بگیرد تا با هم عبور کنید از هزارتوی سالیان دراز، دهههای طولانی، سالهایی که هرگز در آنها نزیستهای و دوباره برگردی به امروزت که از فردایش بیخبری. تو را ببرد به آن روزها که برای خواندن و شنیدن کلمات تازه، خودت را میرساندی به پشت میز کافهای دنج که تازه برای جا شدن در جمع خوبانش، چقدر باید دلبری بلد بودی. اصلا کار شعر همین است که آرامش خیالت را به تو بازگرداند مثلاً پس از یک حملهی هوایی به پایان رسیده؛ یا بعد از یک رابطهی بیسرانجام و عشقی ناتمام، در آن سوی خاطراتی که خیال میکردی از حافظهات پاک شده است اما تا ابد با توست. با هم به زیر و رو کردن دیروزها نشستیم و به طلای شعر رسیدیم در کنار مردی که یک روز از مدرسه فرار کرد و خبر نداشت شاعر میشود. با سهیل محمودی در بخش دوم گفتوگویش همراه میشویم در پادکست باریستا قسمت چهارم، نیمه شهریور ماه سال ۱۴۰۳ سردبیری و اجرا: نیلوفر لاری پور مهمان این قسمت: سهیل محمودی موسیقیهای این قسمت: ای نسیم سحری - حسن همایون فال کلاغا - منوچهر سخایی آتش کاروان - دلکش دیوار - داریوش یه روز پرنده بودم - حمید حامی دریاچه مرده - محسن چاوشی آی آدمها - سهیل نفیسی قارئه الفنجان - عبدالحلیم حافظ می فهمم تو رو - مروارید بت پرست - نعمت الله آغاسی عکس کاور این قسمت ادای احترامی است به نعمت الله آغاسی و عکسی از او در فیلم نعمت نفتی است. با همکاری: سارا کنعانی رویا رحیمی ضبط شده در استودیو آوش صدابرداری و تدوین: رامین وطننیا تهیهکننده: فاطمه تهرانی با حمایت کافه بالا پادکست باریستا در رسانههای اجتماعی: اینستاگرام باریستا تلگرام باریستا توییتر باریستا
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





