بررسی کتاب علیه همدلی نوشته پاول بلوم ؛ آذرخش مکری

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

بسیاری از روانشناسان، فلاسفه و سیاستمداران مدعی می شوند راه نجات بشریت افزایش همدلی است: اینکه هرکس سعی کند دیگران را درک کند و خود را جای آنها قرار دهد. به کودکان و نوجوانان خطاکار مرتب گوشزد می گردد که "خودت چه حسی داشتی اگر دیگران این کار را با تو می کردند؟". یا سعی کن دیگران را درک کنی. یا فرضاً سیمون بارون-کوهن ریشه شرارت بشر را در نبود همدلی می داند. مقالات زیادی مدعی هستند که افراد سایکوپات دچار نقص در امپاتی هستند. بلوم نشان داده که اتفاقا بسیاری از افراد شرور قدرت همدلی بسیار بالایی دارند و برعکس بسیاری از خیرین و نیکوکاران نه بخاطر همدلی بلکه بخاطر حس مسئولیت و نوعی تفکر عقلانی به همنوع کمک می کنند. بلوم مخالف مهربانی و شفقت و حمایت از افتادگان نیست بلکه مدعی است حس درد آنها و خود را جای دیگری گذاشتن روشی نامعتبر و در عین حال گاهی گمراه کننده است. او معتقد است فداکاری باید موثر و هدفمند باشد و به نتیجه مطلوب برسد نه اینکه صرفاً اقناع کننده حس درونی ناشی از مشاهده رنج دیگران. حدود دوهزار کتاب تاکنون درباره امپاتی به چاپ رسیده است و بشر بنوعی سعی دارد آنرا راهکار برون رفت از شرارت و بدبختی بداند. در عوض بلوم با استدلالی شیوا و خواندنی نه همدلی و همدردی-آنگونه که قبلا بدان گفته می شد-بلکه حاکمیت خرد و عقلانیت را راهکار نجات اخلاقی معرفی می کند. او با الهام از آدام اسمیت مدعی است خویشتنداری و استدلال قوی بر همدلی ارجح است. او به مطالعاتی استناد می کند که وقتی انسانها بر مبنای حس همدلی تصمیم می گیرند فاجعه می آفرینند و حتی به تضییع بیشتر حقوق دیگران منجر می شوند.

نظرها