

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
در صورتی که ما دنبال چیزی شدن هستیم ، دیگر نباید دنبال آرامش و سکوت باطنی باشیم. زندگی سراسر مبارزه را انتخاب کرده ایم . بشر تا با باورهای خود هم هویت است ، درگیری ، ستیز و خونریزی ادامه دارد. احساسات انسان در اختیار غریزه ، هویت ها ، باورها و ارزش های ادمی است . از این رو الفاظ با احساسات ادمی بازی می کنند. من در ابنجا به دیگران کاری ندارم . ما که سرگرم خودشناسی ، روان شناسی. . فلسفه و مباحث روسنفکرانه هستیم . می فهمیم که مردم کوچه و بازار چه رنجی می کشتد؟ ما از درد و رنج دیگران باخبریم ؟ ما می دانیم اطراف ما چه می گذرد؟ اخر فلسفه خوانی و فلسفه دانی چه نسبتی با درد و رنج مردم دارد . مخصوصا وقتی که از ان یک هویت تازه درست کنیم . بشر تا وقتی که خود را آنطور که هست نبیند ، تغییر نمی کند! ولی آیا ذهن بشر همیشه خاصیت و توانایی این دیدن و عمل کردن را دارد؟ تمام کسانی که خلاف می کنند ، منطقی برای خلافکاری های خود دارند.خود را خلافکار نمی دانند . بهمین ترتیب است که دیکتاتورها ، خود را دیکتاتور نمی بینند ، مصلح اجتماعی می بینند. نظرکرده و برگزیده می بینند .غمخوار مردم می بینند. هدایت کننده می بینند. خیال نکنید دروغ می گویند، غرق نقش خود شده اند.با این نقش و این اوصاف هم هویت شده اند. ذهن بشر خاصیت شگرفی برای فریب خود دارد. از این روست که انسان در برابر واقع بیتی بشدت مقاومت می کند. در نتیجه بشر بینوا همواره باید شاهد تاریخ خونبار و خونچکانی خود باشد . شاد باشید دکتر پیمان آزاد, [22.04.20 23:51] من در ابنجا به دیگران کاری ندارم . ما که سرگرم خودشناسی ، روان شناسی. . فلسفه و مباحث روسنفکرانه هستیم . می فهمیم که مردم کوچه و بازار چه رنجی می کشتد؟ ما از درد و رنج دیگران باخبریم ؟ ما می دانیم اطراف ما چه می گذرد؟ اخر فلسفه خوانی و فلسفه دانی چه نسبتی با درد و رنج مردم دارد . مخصوصا وقتی که از ان یک هویت تازه درست کنیم .
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





