غزلیات حافظ - غزل 46 - به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

غزلیات حافظ - غزل 46 به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانست دری دگر زدن اندیشهٔ تَبَه دانست بر آستانهٔ میخانه هر که یافت رَهی ز فیضِ جامِ مِی اَسرار خانقَه دانست زمانه افسر رندی نداد جز به کسی که سرفرازیِ عالَم در این کُلَه دانست ورایِ طاعتِ دیوانگان ز ما مَطَلَب که شیخِ مذهبِ ما عاقلی گُنَه دانست هر آن که رازِ دو عالم ز خطِ ساغَر خواند رُموزِ جامِ جم از نقشِ خاکِ ره دانست دلم ز نرگسِ ساقی اَمان نخواست به جان چرا که شیوهٔ آن تُرکِ دل سیه دانست ز جورِ کوکبِ طالع ،سَحَرگَهان چشمم چنان گریست که ناهید دید و مَه دانست خوش آن نظر که لب جام و روی ساقی را هلال یک شبه و ماه چهارده دانست حدیثِ حافظ و ساغر که می‌زند پنهان چه جایِ محتسب و شِحنه، پادشَه دانست بلندمرتبه شاهی که نُه رِواقِ سِپِهر نمونه‌ای ز خَمِ طاقِ بارگَه دانست با صدای : صفیه اصلانی (صفا) https://instagram.com/safa_aslani انتشار: wecast.ir

نظرها