آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز • عباس شاپوری

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان تاریخ انتشار پادکست: ۳ شهریور ۱۴۰۱ copyright ©Deutsche Welle در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از عباس شاپوری، آهنگساز و نوارنده ساز ویولن گفته‌ایم. عباس شاپوری، همسر و آهنگساز بسیاری از ترانه‌هایی بود که پوران، خواننده قدیمی آن را خواند. عباس شاپوری متولد ۱۷ تیر ۱۳۰۲ به واسطه پدرش با بسیاری از بزرگان موسیقی آشنا شد و از کودکی آموختن ساز ویولن را نزد استادانی مانند ابوالحسن صبا، حسین یاحقی، حسین هنگ‌آفرین و اسماعیل زرین‌فر آغاز کرد. شاپوری از سال ۱۳۲۰ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و در سال ۱۳۲۵ ترانه گیلانی "گل پامچال" را برای عزت روحبخش، از خوانندگان قدیمی تنظیم و ضبط کرد. این همکاری منجر به آشنایی و ازدواج او با خواهرزاده این هنرمند یعنی پوران شد. عباس شاپوری پس از ازدواج با پوران، مدت ۱۰ سال بهترین آثارش را برای این خواننده ساخت و تنظیم کرد. او از دهه ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ با برنامه گلها در رادیو همکاری داشت و رهبر ارکستر شماره ۴ رادیو بود. در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" تر ا نه "بیگانه" در دستگاه چهارگاه با صدای پوران و شعری از تورج نگهبان و آهنگ عباس شاپوری را برایتان انتخاب کرده‌ایم که آخرین کار مشترک پوران و عباس شاپوری است که پس از جدایی این زوج از یکدیگر ساخته شده است. پس از جدایی پوران از عباس شاپوری، همکاری هنری این دو نیز قطع شد. پس از مدتی معاون اداره کل تبلیغات رادیو به خاطر تقاضای بی‌شمار مردمی، از عباس شاپوری خواست، برای آخرین بار آهنگی برای پوران با ترانه ای از تورج نگهبان بسازد. عباس شاپوری ویولن را با دست چپ می‌نواخت و به این خاطر نیز در میان نوازندگان این ساز مشهور است. این آهنگساز از اوایل دهه ۱۳۵۰ به تدریج منزوی شد و تا سال‌های آخر عمر، تنها کار تعمیر ساز را پیگیری کرد. عباس شاپوری در ۱۷ اسفند ۱۳۸۴ درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.

نظرها