
نازیها و شاهدانِ یَهُوَه؛ از یک جنبش مذهبی صلحطلب مورد غضب هیتلر چه میدانیم؟
۱۷ مهر ۱۴۰۵ · 15 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
اگر در سال ۱۹۳۵ یک آلمانیِ مسیحی با اجدادی یهودی بودید، عقاید شخصی شما هیچ ارزشی برای سیستم اداری رایش سوم نداشت. دولت آلمان نازی با تصویب «قوانین نژادی نورنبرگ»، پایههای طرد سیستماتیک انسانها را نه بر اساس رفتار یا باور، بلکه بر مبنای ادعاهای بیپایه دربارهٔ «خون» و شجرهنامهٔ خانوادگی بنا کرد. در این قسمت از پادکست آناتومی، به سراغ ابعاد حقوقی و بوروکراتیک این قوانین میرویم. در مصاحبه با پاتریشیا هبرر رایس، تاریخنگار ارشد موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده، بررسی میکنیم که چگونه دو قانونِ «شهروندی رایش» و «حفاظت از خون و شرافت آلمانی»، جامعه را به شهروندان کامل و اتباعِ محروم از حقوق سیاسی و مدنی تقسیم کردند. برای اطلاعات بیشتر درباره موضوعات مربوط به هولوکاست به سایت www.holocaustbehfarsi.com مراجعه کنید. #پروژه_سرداری
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
