
سخن زن/۸: ۱۶ روز نارنجی با زنان؛ بستهشدن دانشگاه و افتادن در حلقه خشونت
۲۰ آذر ۱۴۰۲ · 9 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
۱۶ روز نارنجی با زنان؛ بستهشدن دانشگاه و افتادن در حلقه خشونت من مادر شدهام و وقتی به جرم زن بودن به روزگار نکبت گذشتهام و حال ناامیدم و آینده مجهولم که بر هیچ و پوچ بودنش با این شرایط مطمئنم، میبینم، بارها آرزو میکنم که آنچه در بطنم در حال رشد است (دختر) نباشد. برای من حتا اجازه آوردن کتابهایم را هم ندادند. مادرم به شوهرم گفت که تا میتواند مرا از قلم و کتاب دور نگه دارد، چون سبب سر به هوایی من میشوند. منی که هیچ دوست و پناهی جز دانشگاه و کتاب نداشتم، امروز کیلومترها دور از دانشگاه و کتابهایم، در خانهای زندهگی میکنم که خبری از کتاب نیست و در این خانه هیچ دغدغهای جز خورد و خواب وجود ندارد. اینها با کلماتی چون رویاداشتن، آینده و علم بیگانهاند، خیلی بیگانه. همینطور که من اولین قربانی این خشونتها در این خاک زنستیز نیستم، آخرین هم نخواهم بود. این روایت صدها همنسل بیچاره و بیپناه من است که آرمانها و رویاهایمان را دزدیدند و ما در این گوشه تاریخ و در این کشور پیشتاز در بدبختی و نابودی علم و دانش، از قربانیان حلقه خشونت علیه زنان هستیم.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
