پادگرد
کاور صدارت - پیشنهاد جبهه-مشارکت همگانی در ساختن سرنوشت خوب و خوب‌تر(جلسه۳)اصل ۳ از اصول بنیادین توافق در جبهه سیاسی
علی صدارت

صدارت - پیشنهاد جبهه-مشارکت همگانی در ساختن سرنوشت خوب و خوب‌تر(جلسه۳)اصل ۳ از اصول بنیادین توافق در جبهه سیاسی

۱۷ مرداد ۱۴۰۱ · 50 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

علی صدارت - پیشنهاد جبهه-مشارکت همگانی در ساختن سرنوشت خوب و خوب‌تر(جلسه۳)اصل ۳ از اصول بنیادین توافق در جبهه سیاسی تاریخ تولید و انتشار: ۱۷ مرداد ۱۴۰۱ برابر با ۸ آگوست ۲۰۲۲ دوشنبه زمان : ساعت ۲۱ به وقت ایران(۹ شب ❊ مطلب را به صورت تصویری در این‌جا ببینید و در هم‌رسانی مشارکت بفرمایید: اینستاگرام : https://www.instagram.com/ali.sedarat/ ❊ یوتیوب : https://youtu.be/KpNQs3KiMtA ❊ آدرس مطلب در سایت : https://alisedarat.com/1401/05/17/9171/ ❊ ۳ - اصل رشد بر میزان عدالت اجتماعی جریان رشد، جریان بکار افتادن نیروهاى محرکه در درون کشور بر “میزان” عدالت است. در واقع عدالت، ابزار و میزانی است برای سنجش مداوم مقدار رشد جامعه و عمران طبیعت. اما از سوی دیگر، رشد بر میزان عدالت، بدون رها ساختن جامعه از هر نوع سیاست‌ورزی تحت سرمشق “هدف، وسیله را توجیه می‌کند”، میسر نمی‌شود. در این مفهوم، عدالت، مجموع تدابیرى است که با عملى شدنشان، در روابط فرد با فرد، در رابطه گروههاى اجتماعى با هم و در رابطه جامعه ملى با جامعه‌هاى دیگر، محلى براى نظریه “هدف وسیله را توجیه مى‌کند” نمی‌ماند. در جهان کنونى، با روابط و نظامهاى پیچیده اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، لازمه حفظ اصول آزادی و استقلال چه در سطح فردی و چه در سطح حاکمیت ملى، رشدِ همزمانِ فرد و جامعه، توأم با احترام به محیط زیست و طبیعت است. از آنجائى که این انسان است که رشد مى‌کند، دستآوردهاى اقتصادى و علمى و فنى و هنرى، در یک کلام فرهنگ، حاصل رشد استعدادها و توان خلاقه انسان‌هاست. بنابراین، بنام رشد، محروم کردن فردی یا گروهی یا منطقه‌ای یا قومی از آزادى و استقلال، با رشد در تناقض است و همانطور که تجربه دیکتاتوری‌های وابسته نشان مى‌دهد، در این رژیم‌ها، اگر رشدى هم باشد، توسعه عقب‌ماندگی‌هاست نه رشد انسان‌ها. رشد جامعه زمانى معناى کامل خود را مى‌یابد که هم افراد و هم خود جامعه به مثابه یک کل، بدون تبعیض، از امکان رشد برخوردار باشند. مردمسالاری، بدون رشد تحقق پیدا نمى‌کند. از اینرو در نظام مردمسالار بایستی امکانات لازم و برابر، برای شرکت عمومی در رشد فراهم آید و سیاست‌هایی اتخاذ گردد که ضمن کوشش در راستای ایجاد برابری در امکانات و توزیع و بهره‌برداری برای همه آحاد جامعه، رفع ستم‌ها و تبعیضات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و علمی و آموزشی و هنری در جامعه، در دستور کار قرار گیرد. ما خواهان تامین و تضمین حداقل نیازمندی‌های اولیه، خوراک، بهداشت، مسکن، آموزش و پرورش و امنیت تمامی افراد جامعه در نظام مردمسالار می‌باشیم. بدیهی است که اعضای جبهه مردمسالار زمانی می‌توانند همیار جامعه بسوی مردمسالاری باشند که خود نیز در نظر و عمل و اهداف و ساختار حزبی و سیاسی، نماد تمایل جامعه به رشد علمی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جامعه، و ایجاد فرصتهای برابر برای همۀ اعضای جامعه باشند. در این جا لازم است یادآور شویم که سه اصل آزادی، استقلال و رشد از یکدیگر تفکیک ناپذیرند زیرا تواماً اساس حیات یک ملت و ضامن بقای آن هستند. تجربه‌های تلخ پیش و پس از انقلاب به ما مى‌آموزد که تا وقتى بنا بر تقدم آزادى بر استقلال و رشد یا به عکس باشد، ایرانى، نه آزادى به دست مىآورد و زندگی مستقل سرفرازانه پیش می‌گیرد، و نه جامعه رشد مى‌کند و به استقلال می‌رسد.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.