بیانیه ۱۰ زن زندانی در ایران به مناسبت سالگرد کمپین #داستان_ما_یکیست

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

۱۰ زن زندانی در زندان اوین تهران، در بیانیه‌ای پر مفهوم، یاد ۱۰ زن بهائی را که چهار دهه پیش در زندان عادل‌آباد شیراز زندانی بودند گرامی داشتند. این بیانیه بازتابی است از کمپین #داستان_ما_یکیست که سال گذشته به یاد ۱۰ زن بهائی راه‌اندازی شد که همگی در نهایت در شب ۲۸ خرداد ۱۳۶۲ اعدام شدند.در بخشی از این بیانیه که در بند زنان زندان اوین نوشته شده، چنین آمده است: «با سال‌ها حبس و هم‌زیستی با زنان بهائی و مشاهدۀ فشارها و محرومیت‌هایی که به سبب تفاوت عقیده، بر خود و خانواده‌هاشان تحمیل شد و شنیدن روایت‌هایشان از گذشته تا کنون؛ و قیاسِ آن با آنچه همواره بر دگراندیشان تحمیل می‌شود؛ درمی‌یابیم که به واقع "داستان ما یکیست".»برندۀ جایزۀ صلح نوبل، نرگس محمدی، که هم‌چنان در زندان اوین به سر می‌برد، به همراه ۹ نفر دیگر: محبوبه رضایی، هستی امیری، سمانه اصغری، سکینه پروانه، مریم یحیوی، ناهید تقوی، آنیشا اسداللهی، سپیده قلیان و گلرخ ایرایی، از امضاکنندگان این بیانیه هستند.خانم محمدی و دیگر امضاکنندگان این بیانیه، اعدام ۱۰ زن را – که جوان‌ترین آنها ۱۷ ساله بود، در حالی که مجبور به دیدن اعدام یکدیگر بودند، یکی پس از دیگری به دار آویخته شدند – به عنوان «یکی از تکان‌دهنده‌ترین روایت‌هایی که از جامعۀ بهائی شنیده‌ایم» توصیف کردند. آنها هم‌چنین از اعدام «نزدیک به سیصد نفر از هم‌وطنان بهائی» در سال‌های پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ابراز تأسف کردند.در این بیانیه آمده است: «سکوتِ ما در برابر این ستمِ مضاعف بر گروهی از جامعه که حتی زیستن‌شان نیز به عنوان شهروندان بهائی جرم‌انگاری شده است، این جنایات را برای رژیم کم‌هزینه کرده است و راه را برای تکرار و تشدید آن هموار می‌نماید. تضاد در دیدگاه سیاسی یا باورهامان مانعی نبوده، نیست و نخواهد بود بر حمایت از "حق»." این بیانیه با این جمله که: «تا پایان دادن به رنج مضاعفی که بر هموطنان بهائی‌مان تحمیل می‌شود در کنارشان ایستاده‌ایم» و با امضای «بند زنان زندان اوین» به پایان می‌رسد. فایل بیانیه منبع: جامعه جهانی بهائی

نظرها