بهائیان ایران در بحبوحۀ بحران ملی با موجی از سرکوب و نفرت‌پراکنی مواجه شده‌اند

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ژنو—۱۴ بهمن ۱۴۰۴—هنگامی که خواستۀ مردم ایران برای عدالت و بهبود وضعیت کشورشان با خشونت، سرکوب و جان‌باختن گستردۀ ایرانیان مواجه شده است، جامعۀ جهانی بهائی به‌شدت نگرانِ تلاش‌های فزایندۀ حکومت ایران است که می‌کوشد در این شرایط بحرانی، با تشدید آزار و سرکوب و بهره‌گیری از رسانه‌های حکومتی، بهائیان را به‌عنوان مقصر معرفی کند؛ اقدامی که با رویه‌ای دیرینه در رفتار این حکومت همخوانی دارد.از زمان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ تاکنون، در تمام دوره‌های بحران‌های کشور، چه اجتماعی و چه اقتصادی و چه سیاسی، مقامات حکومت ایران همواره به‌طور سازمان‌یافته تلاش کرده‌اند بهائیان را مقصر مشکلات کشور جلوه دهند و برای این منظور به اتهام‌زنی‌های بی‌اساس، انتشار هماهنگ اخبار جعلی و ترویج نفرت و خصومت متوسل شده‌اند. این بار نیز تفاوتی با گذشته نداشته است.در هفتۀ گذشته، برنامه‌هایی از شبکۀ دو تلویزیون دولتی پخش شده که به نشر اتهام‌های بی‌اساس علیه جامعۀ بهائی می‌پردازد. در این برنامه‌ها، از جمله اعتراف‌های اجباری چند نفر از اعضای جامعۀ بهائی پخش شده که واضحاً تحت فشار و اجبار اخذ شده است. هم‌زمان، گزارش‌هایی نیز دربارهٔ افزایش دستگیری‌ها و بازداشت بهائیان در نقاط مختلف کشور منتشر شده است.در روز ۱۲ بهمن، به‌اصطلاح «اعترافات» دو بهائی در ارتباط با اعتراضات که آشکارا تحت فشار و اجبار اخذ شده است، از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، رسانۀ اصلی حکومت، پخش شد. سازمان‌های حقوق بشر سال‌هاست رویۀ اخذ اعترافات اجباری در زندان‌های ایران را مستند کرده‌اند؛ رویه‌ای که در آن بازداشت‌شدگان تحت فشار و تهدید و شکنجه قرار می‌گیرند تا به جرائمی اعتراف کنند که هرگز مرتکب نشده‌اند. پخش چنین اعترافات اجباری از صدا و سیمای حکومتی، نشان‌دهندۀ تشدید چشمگیر کارزار حکومت ایران علیه جامعۀ بهائی است.دهه‌هاست که مقامات حکومت ایران کوشیده‌اند آزار و سرکوب بهائیان را با نفرت‌پراکنی و مقصرسازی توجیه کنند. با این حال، مردم ایران و جامعۀ بین‌المللی هرچه بیشتر به بی‌پایه و اساس بودن این اتهام‌ها پی برده‌اند؛ چرا که این مقامات هرگز حتی کوچک‌ترین مدرکی برای اثبات ادعاهای خود نداشته و ندارند.

نظرها