مثنوی مولانا – دفتر اوّل – بخش ۴ – از خداوندِ وَلیُّ التُّوْفیقْ دَرخواستنِ توفیقِ رِعایَتِ اَدَبْ در همۀ حال‌ها و بَیان کردنِ وَخامَتِ ضَرَرهایِ بی‌اَدَبی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

۷۸ از خدا جوییم توفیقِ اَدَب بی‌اَدَبْ مَحروم گشت از لُطفِ رَب ۷۹ بی‌اَدَب تنها نه خود را داشت بَد بلکه آتش در همه آفاق زَد ۸۰ مایِده از آسْمان دَرمی‌رَسید بی‌شِری و بَیع و بی‌گفت و شنید ۸۱ در میانِ قومِ موسی چند کَس بی‌اَدَب گفتند: کو سیر و عَدَس؟ ۸۲ مُنقَطِع شد خوان و نان از آسمان مانْد رَنجِ زَرْع و بیل و داس‌َمان ۸۳ باز، عیسی چون شَفاعَت کرد حَق خوان فرستاد و غَنیمَت بَر طَبَق ۸۴ باز گُستاخانْ ادب بُگْذاشتند چون گدایانْ زَلَّه‌ها بَرداشتند ۸۵ لابِه کرده عیسی ایشان را که این دایم است و کَم نگردد از زمین ۸۶ بَدگُمانی کردن و حِرص‌آوَری کُفر باشد پیشِ خوانِ مِهتَری ۸۷ زان گدارویانِ نادیده زِ آز آن دَرِ رَحمت بَر ایشان شد فَراز ۸۸ ابرْ بَرنایَد پِیِ مَنعِ زَکات وَز زِنا اُفتَد وَبا اَندَر جِهات ۸۹ هرچه بر تو آید از ظُلْمات و غَم آن زِ بی‌باکیّ و گُستاخی‌ست هم ۹۰ هرکِه بی‌باکی کُند در راهِ دوست رَهزَنِ مَردان شد و نامَردْ اوست ۹۱ از اَدَب پُرنور گشته‌ست این فَلَک وَزْ اَدَب مَعصوم و پاک آمد مَلَک ۹۲ بُد زِ گُستاخی کُسوفِ آفتاب شد عَزازیلی زِ جُرأت رَدِّ باب برای شنیدن شرح صوتی ابیات این بخش در یوتیوب اینجا را کلیک کنید. # دکلمه_مثنوی http://shamsrumi.com/wp-content/uploads/2017/12/masnavi-1-4.mp3

نظرها