

طلیعه یازدهم: نگاهی به وحدت جهانی و عبور از قومیت و ملیتگرائی
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۱ · 10 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
نگرانی از جنگ و کشتار مردم بیگناه و ویرانی شهرها٫ همش به خاطر اینه که ما و منی وجود داره من مهم هستم، خانوادهام بهترینه، هممحلیها و همشهریهام خیلی باحالن و قوم ما که نژاد برتره و ملیتمون که دیگه نگو ما بهترین ملت تو دنیائیم. فراموش میکنیم که اول از همه، ما انسانیم و زمین خونه همه ماست و وقتی هم که ما اونقدر خوبیم، خب همه چیزای خوب دنیا هم باید مال ما باشه. از زمین و خاک گرفته تا منابع ومنافع. بقیه هم باید در خدمت ما باشن و اگه نبودن حتما دشمن ما هستن و در حال توطئه علیه ما. در رضوان، حضرت بهاالله اومدن و به ما گفتن که ما همه ثمره درخت انسانیت هستیم. همه از یک خدائیم وهمه خواهران و برادران هم. اولین حرفی که حضرت بهاالله در رضوان بیان کردن این بود که دوره جنگ و جهاد تموم شده. پاک و نجس یا به عبارتی طبقه پاک و طبقه ناپاک و البته به قول امروزیا، ژن برتر وجود نداره. نه رنگ چهره، نه قومیت و ملیت، نه تفاوت جنسی و نه مال و ثروت، حتی تفاوتهای دینی و مذهبی تفاوتی در حقوق انسانی ایجاد نمیکنه. با وجودی که رنگ و جنس و قومیت و ملیت، قابل احترام هستن ولی دوره برتری یکی بر دیگری تموم شده. حالا عالم، یک وطن و من علیالارض یعنی همه اونایی که روی کره زمین هستن، اهل آن در این قسمت که با اجرای ایمان مهاجرتقدیم شما خواهد شد، جناب زینالعابدین علائی نیز مهمان برنامه خواهد بود تا در چالش ۵ دقیقه ۵ پرسش شرکت کنن.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
