بیانات استاد معظم و مکرم حضرت آیت الله کمیلی در خصوص شرح بخش‌هایی از دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

دانلود بیانات استاد معظم و مکرم حضرت آیت الله کمیلی خراسانی حفظه الله در خصوص شرح بخش‌هایی از دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه تاریخ سخنرانی: ۱۳۹۷/۰۳/۲۳(بیست و هشت رمضان ۱۴۳۹) مدت زمان : ۰۰:۳۹:۲۹ حجم فایل: ۵۴٫۲ مگابایت بیانات استاد معظم و مکرم حضرت آیت الله کمیلی خراسانی حفظه الله در خصوص شرح بخش‌هایی از دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و صلی الله علی محمد و اله الطاهرین روز بیست و هشتم ماه رمضان از سال ۱۴۳۹ هجری قمری است. چون در اواخر ماه رمضان قرار گرفته‌ایم همانند امام زین العابدین علیه السلام دعای چهل و پنجم از ادعیه شریفه کتاب صحیفه سجادیه امام زین العابدین را که در خصوص وداع با ماه مبارک است با یکدیگر قرائت می‌کنیم. بسم الله الرحمن الرحیم اَللَّهُمَّ یَا مَنْ لاَ یَرْغَبُ فِی الْجَزَاءِ وَ یَا مَنْ لاَ یَنْدَمُ عَلَى الْعَطَاءِ وَ یَا مَنْ لاَ یُکَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوَاءِ مِنَّتُکَ ابْتِدَاءٌ وَ عَفْوُکَ تَفَضُّلٌ وَ عُقُوبَتُکَ عَدْلٌ وَ قَضَاؤُکَ خِیَرَهٌ ای خدائی که در برابر احسان به بندگانت پاداش نخواهی و از عطا و بخشش به بندگان پشیمان نمی‌شوی. خدای من! محبوب من! ای کسی که مزد بنده‌ات را قبل از عملش به او می‌دهی. خدای من! نعمت تو بدون استحقاق به بندگانت می‌رسد و عفو تو از باب فضل و کرم به آن‌ها می‌رسد. خدای من! محبوب من! عقوبت و مجازات بندگانت از روی عدالت است و قضا و قدرت عین خیر است؛ چرا تسلیم قضا و قدر خداوند نباشیم؟ خدای مهربانی داریم. اگر سختی و بلائی ببینیم، چون چنین خدایی داریم باید بگوئیم که خیرمان در آن بوده است. إِنْ أَعْطَیْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَاءَکَ بِمَنٍّ وَ إِنْ مَنَعْتَ لَمْ یَکُنْ مَنْعُکَ تَعَدِّیاً خدای من! اگر بخشش کنی، بخشش تو به منتی آلوده نخواهد بود و اگرعنایت نکنی این عنایت نکردن از باب ستم نیست. تَشْکُرُ مَنْ شَکَرَکَ وَ أَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُکْرَکَ‏ به بنده‌ات یاد دادی که چگونه شکرت کند؛ به او الهام نمودی و این شکر از ناحیه تو بوده؛ اما خدا باز هم چنین بندگانی را شکر می‌کنی با این که شکر را خودت به آن‌ها داده‌ای. وَ تُکَافِئُ مَنْ حَمِدَکَ وَ أَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَکَ‏ خدای من! هرکس تو را بستاید پاداشش می‌دهی در حالیکه تو ستایش حمد را به او تعلیم نموده‌ای. تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ وَ تَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ‏ وَ کِلاَهُمَا أَهْلٌ مِنْکَ لِلْفَضِیحَهِ وَ الْمَنْعِ غَیْرَ أَنَّکَ بَنَیْتَ أَفْعَالَکَ عَلَى التَّفَضُّلِ وَ أَجْرَیْتَ قُدْرَتَکَ عَلَى التَّجَاوُزِ وَ تَلَقَّیْتَ مَنْ عَصَاکَ بِالْحِلْمِ وَ أَمْهَلْتَ مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ خدای من! محبوبا! تو آن خدایی هست که عیب‌ها و گناهان بندگانت را می‌پوشانی. که اگر بخواهی توان رسوا کردنشان به دست تو است. خدایا تو می‌توانی جودت را از هرکس که بخواهی منع کنی در حالی که بندگانت به خاطر زشتی‌های گناهانشان صلاحیت رسوا شدن را دارند اما تو منع می‌کنی. تو همان خدایی هستی که تمامی کارهایت را با بندگانت بر اساس تفضل و بخشش بنا نهاد‌ه‌ای و تمام توانت را بر گذشت از آنها مقرر کرده‌ای. تو با حلمت با بنده‌ای که معصیتت را کرده برخورد می‌کنی. خدایا به بنده‌ای که در حق خود ستم و ظلم کرده و از تو دور شده مهلت می‌دهی تا شاید باز گردد. تَسْتَنْظِرُهُمْ بِأَنَاتِکَ إِلَى الْإِنَابَهِ وَ تَتْرُکُ مُعَاجَلَتَهُمْ إِلَى التَّوْبَهِ خدای من! چرا زود آن‌ها را مجازات نمی‌کنی! تا اینکه روزی به واسطه این مهلت و صبر به سویت باز گردند و توبه کنند. اگر از فرمانت سرپیچی کنند تو هیچ‌گاه عجله نمی‌کنی. لِکَیْلاَ یَهْلِکَ عَلَیْکَ هَالِکُهُمْ وَ لاَ یَشْقَى بِنِعْمَتِکَ شَقِیُّهُمْ إِلاَّ عَنْ طُولِ الْإِعْذَارِ إِلَیْهِ وَ بَعْدَ تَرَادُفِ الْحُجَّهِ عَلَیْهِ‏ تا هلاک شونده آن‌ها بدون رضایت تو هلاک نشوند و همچنین آن‌هایی که تیره بخت شدند به نعمتت بدبخت نشوند. به بندگان معصیت کار مهلت می‌دهی و حجت را بر این بندگان تمام می‌کنی. کَرَماً مِنْ عَفْوِکَ یَا کَرِیمُ وَ عَائِدَهً مِنْ عَطْفِکَ یَا حَلِیمُ‏ تو با بندگان خلافکار و معصیتکار با مهربانی برخورد می‌کنی. چرا؟ چون با عفو و گذشتت می‌خواهی آقائی کنی. ای بزرگوار! ای اهل کرم! می‌خواهی که از محبتت برخوردار شوند. ای حلیم! ای بردبار! ای خدا! ای خدای مهربان! أَنْتَ الَّذِی فَتَحْتَ لِعِبَادِکَ بَاباً إِلَى عَفْوِکَ وَ سَمَّیْتَهُ التَّوْبَهَ خدایا تو آن خدایی هستی که برای بندگانت راهی را باز کرده‌ای و آن را توبه نام نهادی که توبه کنند و راه بازگشت داشته باشند. وَ جَعَلْتَ عَلَى ذَلِکَ الْبَابِ دَلِیلاً مِنْ وَحْیِکَ لِئَلاَّ یَضِلُّوا عَنْهُ خدا! تو برای در توبه یک راهنمایی از وحی قرآنی قرار دادی. یعنی در قرانت نیز به این مسئله اصرار داشتی تا اینکه آن‌ها یک وقت گمراه نشوند و از طریق در توبه بتوانند به سوی تو بیایند. فَقُلْتَ – تَبَارَکَ اسْمُکَ – تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَهً نَصُوحاً عَسَى رَبُّکُمْ أَنْ یُکَفِّرَ عَنْکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَ یُدْخِلَکُمْ جَنَاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خداوندا! در قرانت فرموده‌ای که بندگان من بیائید و به من نزدیک شوید و توبه خالص کنید بلکه خداوند گناهانتان را ببخشد و شما را بهشتی کند. چون دعا مفصل است آن را مختصر کرده و فقط بخش‌هائی از آن را قرائت می‌کنیم. وَ قُلْتَ (اُدْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ‏) خداوندا فرمودی ادعونی و استجب لکم! یعنی دعای بندگانت را عبادت شمرده‌ای و ترک این دعا را تکبر خوانده‌ای. هرکسی به سویت نیاید و دعا نکند فرمودی که جایگاهش در جهنم است. فَسَمَّیْتَ دُعَاءَکَ عِبَادَهً وَ تَرْکَهُ اسْتِکْبَاراً وَ تَوَعَّدْتَ عَلَى تَرْکِهِ دُخُولَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ‏ بار خدایا، دعاى بندگان را به درگاهت، عبادت و ترک آن را خودپسندى و سرکشى خوانده‌‏اى. و کسانى را که از آن سر بتابند وعده جهنم و خوارى آن داده‏‌اى. اَللَّهُمَّ وَ أَنْتَ جَعَلْتَ مِنْ صَفَایَا تِلْکَ الْوَظَائِفِ وَ خَصَائِصِ تِلْکَ الْفُرُوضِ شَهْرَ رَمَضَانَ الَّذِی اخْتَصَصْتَهُ مِنْ سَائِرِ الشُّهُور وَ تَخَیَّرْتَهُ مِنْ جَمِیعِ الْأَزْمِنَهِ وَ الدُّهُورِ خدای من! محبوب من! وظایف و فرائضی را برای بندگانت مشخص نموده‌ای. یکی از این خصائص و فرائض ماه رمضان است. بعد از قرائت مقدمه این دعا، آقایمان به ماه رمضان می‌رسد. می فرماید: خداوندا! ماه رمضان، ماه فضیلت است. این ماه بر سایر ماه‌های سال برتری دارد. خداوندا! در این ماه شب قدر را بزرگ کردی. أَجْلَلْتَ فِیهِ مِنْ لَیْلَهِ الْقَدْرِ الَّتِی هِیَ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ هم ماه رمضان را در سال فضیلت دادی و هم شب قدرت را بهتر از هزار ماه قرار دادی. ثُمَّ آثَرْتَنَا بِهِ عَلَى سَائِرِ الْأُمَمِ به واسطه همین ماه رمضان بود که امت اسلام را بر امتهای دیگر برتری دادی. خدای من! در این ماه به مناجات و عبادت و قرائت قران و کارهای خیر مشغول بودیم! ولی خدایا این ماه رمضان دارد دست و پایش را جمع می‌کند ثُمَّ قَدْ فَارَقَنَا عِنْدَ تَمَامِ وَقْتِهِ وَ انْقِطَاعِ مُدَّتِهِ وَ وَفَاءِ عَدَدِهِ‏ سفره ماه رمضان در حال جمع شدن است. ایام و شبهایش رو به اتمام است. فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزَّ فِرَاقُهُ عَلَیْنَا محبوبم! معبودا! ما به آخر ماه نزدیک می‌شویم و در حال وداع با این ماه عزیزت هستیم. فراقش برایمان بسیار گران است‏ وَ غَمَّنَا وَ أَوْحَشَنَا انْصِرَافُهُ عَنَّا وَ لَزِمَنَا لَهُ الذِّمَامُ الْمَحْفُوظُ و از به پایان رسیدن ماه رمضان دلهایمان را وحشت و اندوه و حزن فرا گرفته است. چون با این ماه عزیز انس گرفته بودیم. لذا عرض سلام بر این ماه داریم و می‌گوئیم: اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَکْبَرَ وَ یَا عِیدَ أَوْلِیَائِهِ‏ ماه رمضان برای دوستان خدا و عاشقان حق عید است. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا أَکْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ وَ یَا خَیْرَ شَهْرٍ فِی الْأَیَّامِ وَ السَّاعَاتِ‏ سلام بر تو ای ماه! ای بهترین همنشین در همه اوقات عمرمان! ای بهترین ماه از لحاظ ساعت‌ها و روزهای مبارک و شریفش اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ شَهْرٍ قَرُبَتْ فِیهِ الْآمَالُ وَ نُشِرَتْ فِیهِ الْأَعْمَالُ‏ سلام بر تو ای ماه رمضان! ای ماهی که آرزوهای طویلمان را در این دنیا کم نمودی. و در این ماه اعمال خیر فراوان بود. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ قَرِینٍ جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً وَ أَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً وَ مَرْجُوٍّ آلَمَ فِرَاقُهُ‏ تو ای ماه! همنفس و همنشین ما بودی! قدر و منزلتت در دل‌هایمان زیاد بود. ولی چکار کنیم. فقدان تو و تمام شدن این ماه برای بندگان خالص خدا دردناک است. ای ماه امید ما که دوری و فراقت برای دوستانت رنج آور شده است. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ أَلِیفٍ آنَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ وَ أَوْحَشَ مُنْقَضِیاً فَمَضَ‏ چه خوش بود آن روزهای اول ماه! تو ما را شاد کرده بودی ولی در این روزهای آخر دلهایمان را با وحشت و فراق پر نمودی. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ مُجَاوِرٍ رَقَّتْ فِیهِ الْقُلُوبُ وَ قَلَّتْ فِیهِ الذُّنُوبُ‏ تو همسایه‌ای بودی که دلهایمان به وسیله تو نرم شده بود و گناهانمان رو به نقصان بود. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ نَاصِرٍ أَعَانَ عَلَى الشَّیْطَانِ وَ صَاحِبٍ سَهَّلَ سُبُلَ الْإِحْسَانِ‏ سلام بر تو ای ماه رمضان! ای یار و یاوری که به ما در مبارزه با راه‌های شیطان یاری دادی. ماه رمضان! در این ماه، راه‌های نیکی را برایمان هموار نمودی. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مَا أَکْثَرَ عُتَقَاءَ اللَّهِ فِیکَ وَ مَا أَسْعَدَ مَنْ رَعَى حُرْمَتَکَ بِکَ‏ سلام بر تو ای ماه رمضان! چقدر از بندگان خدا که در این ماه به سبب تو از آتش غضب خداوند آزاد شدند. ماه رمضان! آن‌هایی که حرمتت را حفظ کردند به سعادت ابدی رسیدند. السَّلاَمُ عَلَیْکَ مَا کَانَ أَطْوَلَکَ عَلَى الْمُجْرِمِینَ وَ أَهْیَبَکَ فِی صُدُورِ الْمُؤْمِنِینَ‏ آن‌ها که بنده خالص خدا بودند با تو انس گرفتند. ولی ای ماه رمضان! چقدر برای گنهکاران طولانی شدی. یعنی گنهکاران می‌خواستند که هرچه زودتر این ماه تمام شود تا به ولگردی و آزاد شدن از محدودیت‌ها راهشان را پیگیری کنند. مجرمان آنگونه بودند ولی چقدر مؤمنان حرمت و هیبت تو را در شب‌ها و روزهای این ماه حفظ کردند. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ شَهْرٍ لاَ تُنَافِسُهُ الْأَیَّامُ‏ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ شَهْرٍ هُوَ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ سَلاَمٌ‏ ماه رمضان! هیچ ماهی نمی تواند خودش را با تو در منافست و مسابقت قرار دهد. ای ماه سلامت! تو موجب سلامتی برایمان بودی. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ غَیْرَ کَرِیهِ الْمُصَاحَبَهِ وَ لاَ ذَمِیمِ الْمُلاَبَسَهِ ماه رمضان سلام بر تو! سلام بر شبها و روزهایت! ماه رمضان بندگان خدا در این ماه هیچگاه از همنشینی با تو خسته نشدند و از معاشرت با تو هیچگاه ملول نشدند. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ کَمَا وَفَدْتَ عَلَیْنَا بِالْبَرَکَاتِ وَ غَسَلْتَ عَنَّا دَنَسَ الْخَطِیئَاتِ‏ سلام بر تو ای ماه مبارک! ای ماهی که تمامش برایمان برکت بود! ای ماهی که چرک‌های گناه را در این ماه به وسیله تو شستشو دادیم. ببینید که چقدر امام زین العابدین سلام می‌دهد. و این ماه را محترم می‌شمارد. آیا ما نیز اینگونه هستیم؟ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ غَیْرَ مُوَدَّعٍ بَرَماً وَ لاَ مَتْرُوکٍ صِیَامُهُ سَأَماً سلام بر تو ای ماه مهربان! بدان ای ماه! ما در حال وداعیم اما خسته نشدیم. اگر این ماه، دو ماه یا بیشتر بود باز هم راضی بودیم. ما نخواستیم که روزهای این ماه را ترک نمائیم. به خاطر آنکه خسته شده باشیم و ما را ملالت فرا گرفته باشد. اینگونه نیستیم! اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ مَطْلُوبٍ قَبْلَ وَقْتِهِ وَ مَحْزُونٍ عَلَیْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ‏ سلام بر تو ای ماه رمضان! قبل از آمدنت آرزویت را داشتیم تا اینکه به این ماه وارد شدیم. و هنوز که این ماه تمام نشده دلهایمان از حزن و اندوه پر شده است. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ کَمْ مِنْ سُوءٍ صُرِفَ بِکَ عَنَّا وَ کَمْ مِنْ خَیْرٍ أُفِیضَ بِکَ عَلَیْنَا چقدر از بدی‌ها که به سبب تو در این ماه از ما کنا رفت. و چقدر از خیرات که به سبب تو بر ما افاضه شد. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَى لَیْلَهِ الْقَدْرِ الَّتِی هِیَ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ سلام بر تو و شب قدر تو که این شب قدر از هزار ماه فضیلتش بیشتر بود اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مَا کَانَ أَحْرَصَنَا بِالْأَمْسِ عَلَیْکَ وَ أَشَدَّ شَوْقَنَا غَداً إِلَیْکَ‏ در گذشته در ماه شعبان قبل از آمدن ماه رمضان روز شماری می‌کردیم؛ به تو دل بسته بودیم. هنوز این عشق و شوق در دلهایمان است. اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَى فَضْلِکَ الَّذِی حُرِمْنَاهُ وَ عَلَى مَاضٍ مِنْ بَرَکَاتِکَ سُلِبْنَاهُ‏ سلام بر تو و بر آن همه برکت و فضلی که در این ماه در حال اتمام است و از دستان ما خارج می‌شود و محروم می‌مانیم. برکات ماه رمضان و این سفره در حال جمع شدن و گرفته شدن از دستانمان است. چکار کنیم! باید بگذاریم و برویم. خدای ما! پروردگار ما! آنچه در این ماه شریف از روزه، نماز، عبادت، طاعت و قرائت قران و کارهای خیری که انجام داده‌ایم در درگاهت قبول بفرما. خدایا اگر خطایی کرده‌ایم که مسلماً خطاهای بسیاری از ما سر زده به لطف خودت و به حرمت این ماه رمضان از ما در گذر. اللهم اعتقنا من النار و ادخلنا الجنه برحمتک یا ارحم الراحمین. اللهم صل علی محمد و آله الطاهرین. نوشته بیانات استاد معظم و مکرم حضرت آیت الله کمیلی در خصوص شرح بخش‌هایی از دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی آیت الله کمیلی خراسانی . پدیدار شد.

نظرها