

ابدیت و یک روز - شماره صد و سی و دو - دردها و غمهای مهاجران افغانستانی در فیلمهای «تارهای ممنوعه» و «خانه» به روایت افسانه سالاری
۲۱ خرداد ۱۳۹۹ · 1 ساعت و 20 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
این روزها با تظاهرات و اعتراضات متعدد به قتل «جرج فلوید» در آمریکا و چند کشور دیگر و انتشار نتایج یک نظرسنجی در روزنامه «شرق» که درش ۴۳ درصد شرکتکنندگان از ممنوعیت حضور مهاجران افغانستانی در تهران حمایت کرده بودند، زخم کهنه و ناسور و درماننشده نژادپرستی و بیگانههراسی دوباره سر باز کرده است. در سالهای گذشته برخی از فیلمسازان در آثارشان به موضوع و مصائب افغانستانیهای مهاجر در ایران پرداختهاند. یکی از این فیلمها با نام «خانه» به کارگردانی خانم «افسانه سالاری» به تازگی در جشنواره «ویزیون دو ریل» برنده تقدیر ویژه هیئت داوران در بخش فیلمهای بلند قرار گرفت. کارگردانی این فیلم و همچنین تهیهکنندگی فیلم دیگری درباره مشکلات مهاجران افغانستانی در ایران با نام «تارهای ممنوعه» (به کارگردانی «حسن نوری») بهانه مناسبی بود تا با ایشان درباره این دو فیلم مستند و تجربه ایشان به هنگام ساخت آنها به گفتوگو بنشینیم. ▫️تدوین پادکست: محمد شکیبا ▪قطعات موسیقی به کار رفته در این پادکست را در کانال تلگرام بخوانید https://t.me/EternityAndADay/752
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





