

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
علی بوذری فصل سوم | مهمان ششم| قسمت اول خانهی مادربزرگش در کودکی برایش مبدا توجه کردن به جزئیات ریزی مثل نقشهای یک روبالشی قدیمی و طرحهای یک کتاب قدیمی بود. او از شانس و اقبالی که در کودکی داشته میگوید؛ این که هنوز نقاشیهای بچگیاش را دارد و ضمیمه بر آنها داستانهایی که برای هر نقاشی روایت میکرده. علی بوذری در نوجوانی تصمیم گرفت داستان بنویسد و برای داستانهایش نقاشی کند. او میگوید علاقههایش در کودکی و نوجوانی به سمت و سویی بوده که بعید نبوده حالا یک طراح دکوراسیون باشد یا یک طراح لباس. از آشناییاش با توران میرهادی میگوید و از خاطراتی که از شورای کتاب کودک و انجمن تصویرگران دارد. حافظهی تصویریاش و تعدد دیدارهایش از موزهی هنرهای معاصر باعث شده حالا بداند چه روزی کدام نقاشی از کدام هنرمند بر کدام دیوار موزه نمایش داده شده. علی بوذری معتقد است هنرمند امروز بمباران تصویری میشود و گویی برای خلق بیش از آن که بر درون متکی باشد بر بیرون متکیست. او خودش را به عنوان آرتیست تمام وقت نمیشناسد و بر این باور است که تدریس و خلق هر دو بر یکدیگر اثر میگذارند. این گفت و گو در انتهای سال 2023 ضبط شده است.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





