پادگرد
کاور مزامیر باب 137 – اشک در غربت
لحظه ای با خدا

مزامیر باب 137 – اشک در غربت

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در این قسمت از «لحظه‌ای با خدا»، باب ۱۳۷ را می‌شنویم؛ فریادی از دل تبعید و دلتنگی. 🌿 تفسیر جامع قوم در بابل نشسته‌اند و گریه می‌کنند. آوازهای شادی گذشته را به یاد می‌آورند، اما نمی‌توانند بخوانند. این مزمور درد واقعی از دست دادن، دوری و بی‌عدالتی را بیان می‌کند. در عین حال، نشان می‌دهد که حتی درد هم می‌تواند به دعا تبدیل شود. 💬 پیام روحانی خدا صدای گریه‌ها را هم می‌شنود، نه فقط سرودها را.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.