سهم من و تو | پادکست شخصی محسن عمادی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

با خود می‌گویم: هیچ پرنده‌ای برای فروختنِ صدایش آواز نمی‌خواند. و شعر، همان آوازی‌ست که برای انسان‌شدن، از آن گریزی نداریم: همان‌قدر تنانه و همان‌قدر بی‌گدار. «وقتی انسان را می‌شناسم، گریه سر می‌کنم.» چنین گفت هولان. و خانه‌ی پدربزرگ دوباره پر می‌شود از صدا. این‌جا، در آن‌سوی خاک. یک روایت فردی، بخشی از وبلاگ اصل متن در این آدرس است: http://poesies.org/1398/06/09/%d8%b3%d9%87%d9%85-%d9%85%d9%86-%d9%88-%d8%aa%d9%88/

نظرها